2007/May/21

เห้อ พักนี้มีแต่เรื่องแย่ๆเข้ามาในชีวิต - -*

.

.

.

.

ตอนนี้เป็นเวลา 02:35 น.

โต้รุ่ง

แล้วค่อยไปเรียน

.

.

.

.

.

.

ตั้งแต่ 2-3 วันที่ผ่านมา

สุขภาพจิตไม่ดีเท่าไหร่

.

.

.

.

ทะเลาะกับพ่อ

.

.

.

.

.

พ่อไม่พูดด้วย

.

.

+ แม่ต้องไป ตจว. กลับสิ้นเดือน

กลับมาแล้วก็ต้องไปอีกเกือบครึ่งเดือน

เคลียร์ธุระ

.

.

.

อยู่บ้านกับพ่อ

.

.

.

ที่ไม่พูดด้วย

ไม่สนใจ

วันแรกถึงกับกลัวมากๆ

กลัวความเงียบ

ที่เกิดขึ้นในบ้าน

กลัวว่าจะเป็นแบบนี้ตลอดไป

.

.

.

.

พอแม่ไม่อยู่

เราก็ออกไปข้างนอก

พ่อไม่ถามสักคำว่าไปไหน

.

.

ไม่ถามว่ากินข้าวรึยัง

.

.

.

ไม่ถามว่าเปนไข้อะไรไม๊

.

.

.

ต่างคนต่างมีกุญแจบ้าน

ไปไหนไม่ต้องบอกกัน

.

.

.

.

แม้ว่าจะเป็นแบบนี้มาแล้ว 3 วันก็ตาม

แต่ก็กลัว

แต่อีกใจนึงก็ ไม่แคร์

.

.

.

.

เป็นแบบนี้ก็ไม่เห็นเปนไร

Comment

Comment:

Tweet


รักษาสุขภาพด้วยนะจ๊า
#4 by HARUNAKYO. At 2007-05-21 21:31,
สิดน้องที่ร๊ากกกกกกกกกกกกกกกก

โถ่ๆๆ เวรกรรมจริงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

สิดเพ่ไม่ได้ อยู่เป็นเพื่อนมะคืนไม่ไหวจริงๆ

พี่รู้ว่า สิดน้องเครียดมาก แต่ไม่ ก็ไม่อยากให้สิดน้องเป็นขนาดนี้เลยจ้า

สิดน้อง เอ้ยๆๆๆๆ ยังไงก็มีพี่อยู่เน้ออออ

แบบว่า. . . ถ้าขืนเป็นอย่างงี่ มันจะอึดอัดเปล่าๆๆ หรือเปล่าจ๊ะ

สิดเพ่ก็ไม่รู้จะช่วยอะไรน้องได้บ้าง แต่ สิดพี่ว่า พ่อเค้าเป็นผู้ใหญ่ คงไม่. . หันย้อนมาคุยกับเราก่อนหรอก . . .

ยังไงอ่ะ คือ . . คุงพ่อเค้าก็ต้องคิดอย่างที่สิดน้องเหมือนกันเหละจ้า . . สิดน้อง ก็ ค่อยๆคุยก็ได้น่ะจ๊ะ . .แค่มองหน้าพ่อ ยิ้มให้ -*- หรือไม่ก็เวลาพ่อกลับมา ก็ถามว่ากลับมาแล้วเหรอ แค่นี้ก็ได้

ใครเป็นคนเริ่มก่อนให้สำคัญ . . อยู่ที่ว่า ขอแค่เราได้คุยกันซักนิดก็ยังดีจ๊ะ

ไม่งั้นคุงแม่กลับมา จะเป็นยังไงเหละจ๊ะ

คือ สิดเพ่ไม่กล้าเข้าไป ลึกนัก . .. จะขอเฝ้าดูสิดน้อง และเป็นห่วงสิดน้องอยู่ตรงนี้น่ะจ๊ะ

อย่าลืมว่า สิดเพ่อยู่ข้างสิดน้องเสมอ
#3 by HasuMiSeiSHiN At 2007-05-21 12:56,
อย่าคิดมากรู้ป่าว พี่เปนห่วง
แย้วก้อคุยกะพ่อได้แย้ว
ถุงใครจะผิดอ่าเราเปนลูกอย่าทำแบบนี้เลย
พ่อเราก้อต้องรู้สึกไม่ดีเท่าไรหรอก จิงมะ??
คุยกะพ่อซะนะคุนแม่เราคงไม่อยากให้เราไม่คุยกะพ่อหรอก
เปนห่วงนะจ๊ะ มิสๆๆจร้า
#2 by ☆ 【 ローズ 】 ☆ At 2007-05-21 11:24,
ไม่มีปัญหาไหนที่ไม่คลี่คลายหรอกฮับ...
ความเงียบที่เกิดขึ้นนั้น ลองทำให้มันหายไปด้วยตัวคุณเองก่อนสิฮับ เริ่มต้นเป็นฝ่ายที่ถาม เริ่มต้นเป็นฝ่ายที่คุย
...รอยยิ้มที่ยิ้มให้คนอื่นไป เค้าจะไม่ส่งยิ้มย้อนกลับมา...คงยากอยู่ฮับ
ค่อยๆเริ่มสร้างสะพานไว้กับคนใกล้ชิด แล้วบางที สิ่งที่เป็นอยู่ตอนนี้อาจจะไม่ได้เลวร้ายอย่างที่คิดนะอับผม

รักษาสุขภาพด้วยฮับ ถ้าสุขภาพจิตอ่อนแอ สุขภาพกายก็ต้องรักษาไว้ฮับ ไม่งั้นมันจะพาลฉุดกันไปใหญ่ ฮับผม
#1 by DDP At 2007-05-21 04:21,